Belpop
Nieuwe reeks documentaires over iconen uit de Belgische popgeschiedenis
The Scabs bijten de spits af op maandag 19 oktober 2009
Canvas stelt dit najaar een tweede reeks van Belpop voor, met nieuwe documentaires over Belgische artiesten die een belangrijk aandeel hebben (gehad) in de Belgische popgeschiedenis en soms ook ver daarbuiten. In deze tweede reeks, gaat het over The Scabs, Roland Van Campenhout, Adamo, Maurice Engelen, Vaya Con Dios en Daan. In elk programma staat de muziekgeschiedenis van de artiest of groep centraal. De reeks wordt ingesproken door Luc Janssen. De Belpop-website (via canvas.be) biedt nog veel meer informatie over de artiesten, niet uitgezonden fragmenten en archiefmateriaal. Reacties kunnen gepost worden op de blog, en voor de liefhebbers is er een online Belpopquiz. The Scabs openen de set op maandag 19 oktober om 21.10 u.
In de documentaires komen de artiesten zelf aan het woord, maar ook andere groepsleden, producers, platenbazen, manager, vrienden etc. De interviews en getuigenissen worden aangevuld met archiefbeelden van de VRT, RTBF, VTM en buitenlandse omroepen. Daarnaast mochten de makers ook gebruik maken van het exclusief privé-archief van de betrokken artiesten om hun muzikale carrière te visualiseren. Foto’s, oude kranten en tijdschriften maken het plaatje compleet. Zo brengt Belpop vergeten of verborgen verhalen uit onze nationale muziekgeschiedenis voor het eerst of opnieuw aan het licht en op het scherm.
The Scabs – De Vlaamse Rolling Stones
The Scabs - ook wel de Vlaamse Rolling Stones genoemd – maken de vaderlandse podia voor het eerst onveilig in 1979. Gaandeweg evolueert de vierkoppige band van gewone punks die muziek gaan maken, tot een van de meest succesvolle Belgische rockgroepen. The Scabs behoren niet tot een scène. Ze ogen punk maar ze klinken al van bij de start erg rock. Ze hebben het maatschappijkritische gemeen met Red Zebra, maar ook de link met The Clash is erg duidelijk in hun nummers én kledij. Echt héél groot worden, lukt The Scabs aanvankelijk niet. Maar terwijl alle tijdsgenoten stoppen, blijven zij wél doorgaan. Zoals voor vele artiesten uit die tijd volgt het grote succes in uitgesteld relais in de jaren ’90. In 1996 gaat de groep uiteen. Niemand van de groepsleden slaagt erin om een geslaagde vervolgcarrière uit te bouwen, maar sinds enkele jaren spelen The Scabs opnieuw samen op de grotere festivals.
Het volledige verhaal van The Scabs krijgen we op maandag 19 oktober in Belpop, met unieke getuigenissen van Guy Swinnen (zanger/gitarist), Frankie Saenen (drummer), Willy Willy (gitarist), Fons Symons (bassist), Mark Vanbinst (gitarist), Berre Bergen (bassist), Francis Van Geel (gitarist), Walter Grootaers (zanger), Ruth Janssen (manager), Lou Berghmans (manager), Joe Robeyns (manager), Herman Schuermans (concertorganisator), Jean-Marie Aerts (producer), Werner Pensaert (producer) en Kenny Gates (platenbaas), en een schat aan archiefmateriaal.
Het verhaal van The Scabs
Het verhaal van The Scabs begint in 1979 in het Vlaams-Brabantse Diest. Guy Swinnen (zanger/gitarist), Frankie Saenen (drummer), Berre Bergen (bassist) en Francis Van Geel (gitarist) vinden elkaar op muzikaal terrein en starten als muziekband, eerst op free podia. Dat levert hun naast een slazwierder en een aantal bakken bier ook een schare fans op en een eerste manager: Ruth Janssen.
Hun eerste single - So called friends - brengen ze in eigen beheer uit op 1000 exemplaren. De plaat wordt gedraaid op de radio en levert meteen een eerste bescheiden succes op. The Scabs worden opgemerkt door De Kreuners en mogen hun voorprogramma invullen. Zo kunnen ze voor het eerst spelen op een fatsoenlijke PA., en wekken ze de aandacht van producer Jean-Marie Aerts. Dat resulteert in een tweede single over matchbox autootjes.
De populariteit van The Scabs stijgt en ze krijgen in 1983 een platencontract bij EMI. Nog datzelfde jaar ontmoeten ze Herman Schueremans, zonder goed te weten wie hij is en wat hij doet. Volgens drummer Frankie is het nog te vroeg om op het aanbod om op Torhout/Werchter te spelen in te gaan. Maar door het lef en de grote mond van Guy Swinnen en Francis Van Geel openen ze het festival, vóór Simple Minds, Eurythmics, U2 en andere grote namen. De dag nadien is het back to reality, en staat Guy Swinnen met z’n dopkaart opnieuw in het stempellokaal.
Francis Van Geel maakt plaats voor Mark Vanbinst. Die was danig onder de indruk van z’n auditie bij de cowboys van Diest. EMI wil het ijzer smeden terwijl het heet is en brengt een tweede full album op de markt: ‘For All The Wolf Calls’. Maar de plaat flopt en het contract wordt beëindigd.
Lou Berghmans neemt het managerschap over van Ruth Janssen. Aan hun optredens komen nu ook decorelementen te pas: bombastische openingsmuziek, gordijnen en veel te warme spots. Althans voor Mark Van Binst, die het allemaal niet meer ziet zitten, en de groep verlaat. Willy Willy lijkt de gedroomde vervanger, maar die is niet beschikbaar omdat hij met Vaya Con Dios op het punt staat om internationaal door te breken. Toch kiest Willy Willy voor zijn hart en voor de rock ’n roll van The Scabs.
Van producer Werner Pensaert en platenmaatschappij PIAS krijgen The Scabs een nieuwe kans. Willy Willy komt veel te laat op een repetitie en met een stuk in zijn voeten, maar de opnames leveren een nieuwe hit op in 1988- ‘Crystal Eyes’ - gevolgd door een nieuw album: ‘Skintight’.
Berre Bergen haakt af. Hij wil beroepsmuzikant worden en kiest voor De Kreuners.
Fons Symons neemt de basgitaarpartijen over en voor het eerst lijken alle puzzelstukjes in elkaar te vallen. “Fons, Frankie, Guy en ik, dat is net als coca-cola, je weet niet wat ze er precies instoppen, maar als je er 1 ingrediënt uit weghaalt krijgt je river cola van den Aldi.”, dixit Willy Willy.
Het succes van The Scabs neemt toe, het aantal groepies en vrouwelijke fans stijgt, maar ook dat heeft gevolgen. Een slippertje geeft Guy inspiratie tot het schrijven van zijn grootste hit ‘Hard Times’.
In 1990 brengen The Scabs ‘Royalty in Exile’ uit, hun topalbum, goed voor goud. De plaat die daarop volgt - ‘Jumping the tracks’ - haalt zelfs goud in voorverkoop, en dat heeft hen nog geen enkele andere Belgische groep hen voorgedaan.
In 1992 staan The Scabs voor de 2de keer op T/W. Het succes werkt verslavend, de drank en drugs ook. Een internationale doorbraak mislukt. Er sluipen spanningen in de groep en Willy Willy wordt eruit gezet.
Tjenne Berghmans moet soelaas brengen. Maar de chemie ontbreekt. Na hun laatste album ‘Sunset over Wasteland’ is het op 18 januari 1996 afgelopen met The Scabs. Het nieuws haalt zelfs het journaal. Een aantal groepsleden vallen in een zwart gat. De buddies van vroeger verliezen elk contact. Guy Swinnen probeert het solo, maar dat lukt niet . Ook Willy Willy gaat alleen verder, maar zonder echt succes. Frankie Saenen wordt drummer bij The Kids. En Fons Symons worstelt met een serieuze verslaving.
In 2007 komen The Scabs, op vraag van de AB, terug samen. Frankie Saenen ziet het niet meteen zitten, maar Willy Willy krijgt hem over de streep “voor de geschiedenis, voor de eer”. The Scabs geven drie uitverkochte concerten in de AB, en doen er in 2008 nog eens T/W Classic bovenop. Ook dit jaar staan ze er weer op de grotere festivals.
Belpop – The Scabs: op maandag 19 oktober 2009 om 21.10 u. op Canvas
